ትንሹ ልጅ እና የጨረቃው ብርሃን ጀብዱ
ከእለታት አንድ ቀን፣ ከትልቅ ጫካ አቅራቢያ በምትገኝ አንድ ትንሽ መንደር ውስጥ አቤል የሚባል ደፋርና የማወቅ ጉጉት ያለው ልጅ ይኖር ነበር። አቤል ከሁሉም በላይ ጨረቃን ይወዳል። ማታ ማታ በመስኮት ስር ቆሞ የጨረቃን ውበት ይመለከት ነበር። አንድ ምሽት፣ ጨረቃ ሙሉና ደማቅ ሆና ነበር። አቤል ከቤቱ መስኮት ሆነው የጨረቃ ብርሃን ጥቅጥቅ ወዳለው ጫካ ውስጥ ሲገባ አየ። የጨረቃው መንገድ ወደ ሚስጥራዊ ስፍራ የሚመራ ያህል ተሰማው። ልቡ በጀብዱ ምኞት ተሞላና፣ በድብቅ ከቤቱ ወጥቶ የጨረቃን ብርሃን ተከትሎ ወደ ጫካው ገባ። ጫካው በጨረቃ ብርሃን ውበት ለብሶ ነበር። የዛፎቹ ረዣዥም ጥላዎች ይታዩ ነበር፣ ነገር ግን የጨረቃዉ ብርሃን መንገዱን ያበራለት ነበር። አቤል እንደ ትናንሽ የእሳት እራት ዝንቦች የሚያንፀባርቁ ልዩ አበቦችን አየ። ከሩቅ፣ የሌሊት ወፎች ክንፎቻቸዉን ሲያርገበግቡ ይሰማ ነበር። ሲጓዝ ሳለ ድንገት የውሻ ጩኸት ሰማ። ትንሽ፣ የፈራች ቡችላ ቁጥቋጦ ውስጥ ተደብቃ አይት። አቤል በጥንቃቄ ፣ አነሳትና አባበላት። ቡችላዋም ወዲያው ከአቤል ጋር ተላመደችና አብራው መንገዷን ቀጠለች። በጉዞአቸው መጨረሻ ላይ፣ የጨረቃ ብርሃን የሚያበራበት ሠፊ ሥፍራ ደረሱ። እዚያም፣ ከመሬት በላይ በትንሹ ከፍ ብሎ የሚያንዣብብ፣ የሚያብረቀርቅ ድንጋይ አዩ። ድንጋዩ የጨረቃን ብርሃን የሚስብና መልሶ የሚያንፀባርቅ ይመስል ነበር። አቤል ድንጋዩን ሲነካው፣ ድንገት የአበባ ሽታና የርግብ ድምፅ ሰማ። የጫካው ድብቅ ምስጢር ነበር! ከዚያም ቀስ በቀስ የፀሐይ ብርሃን መታየት ጀመረ። አቤል ቡችላዋን ይዞ ወደ ቤቱ መመለስ እንዳለበት አሰበ ፣ ከዛም የጨረቃ ብርሃን ጀብዱውን ፈጽሞ፣ ወደ ቤታቸው ተመለሱ። ከዚያች ቀን ጀምሮ አቤል የጨረቃ ብርሃንን ሲያይ፣ የዚያን አስደናቂ የሌሊት ትዝታዎች በአ...